Christiaan van Tol – Schilderijen, tekeningen en collages

In de solotentoonstelling van Christiaan van Tol komen thema’s als “Outlaws”, “Landschappelijke stadsgezichten”, als ook een serie rond Cornelis Troost uit de 18de eeuw en nog veel meer aan bod. Het werk is veelal verhalend, ook al gaat het om verhoudingen tussen kleuren, vlakken en lijnen. Opvallend zijn de heldere kleuren.

Christiaan

Intrigerend is het veelzijdige materiaalgebruik soms in één doek tegelijk. Van Tol schildert, tekent, etst, plakt, knipt, gebruikt olieverf, acryl, potlood, linnen en papier, – alle combinaties zijn bij hem mogelijk.

De fascinatie voor materiaal en het onderzoek ervan is een belangrijke inspiratiebron, maar ook het actuele nieuws vormt vaak de aanleiding voor zijn werk.

14 februari, 16.00 uur opening door de kunstenaar
21 februari, 15.00 uur lezing ”Onze tijd als collage” door Chr. v. Tol
28 februari, 15.00 uur “In gesprek met…” Christiaan en zijn werk

De tentoonstelling is te zien in de galerie van Ars Aemula Naturae van 13 t/m 28 februari.
Geopend: Vrijdag, zaterdag en zondag 13.00 – 17.00 uur. Toegang vrij.

De kunstenaar is alle dagen aanwezig.

Vijf Nieuwe Leden presenteren zich

NieuweLeden2016

Het is inmiddels traditie dat het nieuwe jaar begint met een tentoonstelling van de nieuwe leden.

Rian Geurts beeldhouwt vooral in carraramarmer vanuit haar thema “L’escalier au paradis”. Ze zoekt het in doorgangen en doorlopende paden tussen overhellende vlakken en rondingen.“Leegte is vorm en vorm is leegte” is een motto waaruit ze schept.

Henk Hannemann maakt collages en assemblages. Zijn laatste serie bestaat uit grote werken waarin een wonderlijke en kleurrijke fantasiewereld wordt geschapen. Zijn “kistjes” ademen de sfeer van voorbije tijden, van weemoed en verlangen.

Patricia Nauta maakt indringende portretten van mensen met een verhaal. De laatste jaren heeft ze kinderen in een asielzoekerscentrum gevolgd. Door de band die ze met hen heeft opgebouwd krijgt ze soms zicht op hun schoonheid en kwetsbaarheid.

Lauran van Oers’ uitgangspunt voor zijn tekeningen en schilderijen is de natuur, het naakt en het portret. Kijken en het genot van kijken is drijfveer en onderwerp van het werk dat zich soms figuratief en dan weer abstract ontwikkelt.

Marijke Verhoef tekent, schildert en gebruikt ook grafische technieken. Het uitzicht uit haar atelier is één van haar onderwerpen: Oude platanen met hun structuur en grillige takken, bomen die na het snoeien ineens als vreemde elementen tegen de lucht afsteken.

De tentoonstelling is te zien in de galerie van Ars Aemula Naturae

van 9 januari t/m 7 februari.

Geopend: Vrijdag , zaterdag en zondag 13.00 – 17.00 uur. Toegang vrij.

Joop Gans | Een Aktief Lid van ARS

image.jpeg

Joop Gans is met tussenpozen al bijna vijftig jaar betrokken bij ARS, hij is lid, etst en tekent, en heeft zevenentwintig jaar in het bestuur gezeten. Eind 2015 legde hij zijn bestuursfunctie neer. Tijd voor een gesprek.

Joop vertelt: “Ik ben geboren in 1941 in Leiden. Ik ben de oudste, mijn ouders kregen nog mijn zusje in 1942 en mijn broer in 1948. We hadden het niet breed thuis en mijn vader overleed toen ik 12 was. Ik wilde graag een vak leren en daarom ben ik -na mijn schooltijd- een grafische opleiding gaan volgen. Daarmee was volop werk te vinden. Dat was mijn grote motivatie. Ik vond tekenen heel leuk maar daar ging het niet om.” Hij werd reproductietekenaar op de studio van de Nederlandse Rotogravure Maatschappij aan het Galgenwater in Leiden. Hij zegt: “De Rotogravure gaf tijdschriften uit en verzorgde drukwerk voor bedrijven zoals kunstkalenders met mooi plaatwerk maar ook catalogi voor bollenboeren. De bloembollen werden getekend, dat vond men toen mooier dan foto’s. Het was leuk werk, we maakten er prachtige tekeningen van, met landschappen als achtergrond. Bij de ‘Roto’ heb ik mijn latere vriend Jan Mank leren kennen, hij was lid van ARS en is later nog enige jaren docent tekenen geweest. Jan attendeerde mij op ARS, hij vond het echt iets voor mij om daar te gaan tekenen en schilderen.”

Dit was eind jaren vijftig. Joop Gans ging lessen volgen op ARS, eerst bij Ad van Dijk. Later ging hij samen met Rien van Bergen, een andere vriend/collega van de Roto, figuurtekenen bij Julia Braendele. Haar lessen waren heel informeel, er werd klassieke muziek gedraaid en meneer Been, de beheerder van het pand, bracht voor een dubbeltje koffie rond. Daarna ging Joop op les bij Arnold Smit. Joop: “De eerste vrijdag dat we kwamen, deden we zoals we gewend waren, we pakten een tekenschot en gingen zitten. Arnold Smit zei: ‘Wat gaan we doen?’ Wij zeiden: ‘We gaan beginnen’. Maar Arnold Smit commandeerde: ‘Nee, Staan!’ Hij was heel streng. Tijdens de les liep hij rond om commentaar te geven, maar één man sloeg hij over. Aan het eind van de les ging hij naar die man toe en zei: ‘En wat kom jij hier doen?’ Ja, dat was de harde lijn van Arnold Smit. Ook tegen modellen was hij hard. Toen er eens eentje vijf minuten te laat was, stuurde hij haar zo terug naar Den Haag. Wij vonden het zwaar. Vrijdagavond ben je moe en dan ook nog de zweep van Arnold! Daarom hebben we gevraagd of de les naar de maandag kon. En ook nu nog geeft Saskia Masselink op maandag modeltekenen.”

Joop werd aspirant lid en later lid van ARS. In 1969 werd hij door Gerrit van der Post gevraagd of hij niet in het bestuur wilde en toen werd hij algemeen secretaris. Een belangrijke reden was dat hij zo lekker dichtbij woonde, namelijk aan het Pieterkerkhof. Dan was hij altijd in de buurt als er iets was.

Eind jaren zestig was dat, nog voor de restauratie van ARS eind jaren zeventig. Er zat een judoschool in het gebouw, toen die verhuisde kwam in de Saagmolenkamer het prachtige plafond onder de systeemplaten vandaan. Voor de restauratie lekte het dak als het regende. De beheerder, meneer Been, heeft jaren lang op zolder potjes en pannetjes neergezet om de regen op te vangen. De opvolger van Been heeft vlak voor de restauratie alle gipsen beelden op de binnenplaat op een hoop gegooid, om op te ruimen. Er was heel veel gebroken. Gelukkig kwamen Joop en een paar anderen op tijd om nog flink wat beelden te redden.

De Rotogravure werd eind jaren zestig gesplitst, de uitgeverij ging naar Amsterdam waar het onderdeel werd van VNU, dat vele tijdschriften uitgaf. Joop vertelt: “Ik zag de fotografie opkomen en de tekenopdrachten minder worden. Leuke opdrachten gingen bovendien naar reclamebureaus. Daarom ben ik naar de uitgeverij in Amsterdam overgestapt, waar ik vormgever en later art-director van vele vrouwenbladen werd. Het ging eerst om Eva, dat werd omgevormd tot een tijdschrift voor vrouwenemancipatie, waarvoor ik de naam VIVA heb bedacht. Het was een tijd van hard werken: om zeven uur de deur uit, na het eten werken en om twaalf uur ‘s nachts naar bed. Ik was toen al getrouwd, met Alice Zitman, we hadden twee kinderen. In 1976 viel het gezin en werk niet meer te combineren met ARS, ik heb het secretariaat toen aan Thea Bergman overgedragen”. Maarten Bergman was toen al vele jaren penningmeester.

Tot 1995 was Joop voor ARS buiten beeld. Maar de toenmalige voorzitter Rob Steenhorst, vroeg of Joop weer in het bestuur wilde komen. Joop: “De eerste keer dat ik in het bestuur zat hadden we omstreeks veertig leden en vijfentachtig cursisten. Nu hebben we honderd leden en vierhonderd cursisten. De cursisten zijn de kurk waar ARS op drijft. We moeten ons inspannen om de aantallen te behouden. De verhogingen van het cursusgeld baren me zorgen. We zijn nog steeds aan de goedkope kant. We hebben veel cursisten die het kunnen betalen, maar er zijn ook mensen die zich net één ochtend of middag kunnen permitteren. Als het cursusgeld verder omhoog gaat kunnen zij het niet meer betalen. Soms ben ik op een ochtend op ARS en dan zie ik mensen binnenkomen. Ze komen aansloffen, ze zijn moe, ze hebben een rotdag, ze zien het niet zitten, maar ze hebben betaald en gaan er dus heen… en als je ze dan om twaalf uur weer ziet, dan stralen ze; ze zijn gelukkig. Dat doet me zo’n plezier, dat is echt mijn drijfveer. We zouden een vorm moeten vinden voor mensen die minder verdienen. We hebben als vereniging een tekort van 20.000 euro. Als de prijsverhogingen tot gevolg hebben dat er minder mensen komen span je het paard achter de wagen.”

Joop heeft in zijn ARS carrière natuurlijk heel wat voorzitters meegemaakt. Hij vertelt: “Zo heb ik heel fijn samengewerkt met Rob Steenhorst en Fred Brandt. Fred is tien jaar voorzitter geweest. Hij heeft de statuten gemaakt, waarin onder andere staat dat je maximaal negen jaar in het bestuur mag zitten. Toen dat ingesteld werd zei ik, ‘hoe moet dat nou want ik zit al heel lang in het bestuur’. Maar Fred zei, ‘dan beginnen we nu met tellen’. En ja, vanaf 2006 tot 2015 is negen jaar, dus voor mij eindigt het dit jaar. Maar het is wel goed zo. Als je al met al zevenentwintig jaar in het bestuur gezeten hebt is het goed plaats te maken voor een jonger iemand met nieuwe ideeën en nieuw élan. Ik ben nu 74! Maar mocht er iets gebeuren, dan blijf ik beschikbaar.”

Tijdens de laatste ledenvergadering is Joop Gans tot erelid van ARS en tot lid in de Orde van Oranje-Nassau benoemd. Hij zegt bij zijn afscheid: “Ik ben vooral de collega-bestuurders en de ledenvergaderingen erkentelijk voor het vertrouwen wat zij mij steeds weer hebben gegeven!”

Jacowies Surie | Een Duizendpoot Vol Energie

image.jpeg

Wanneer je op internet de naam Jacowies Surie zoekt valt het volgende direct op: twee websites en twee bedrijven, JS kunstprojecten en JS communicatie. Dat vraagt om een toelichting. Haar belangstelling voor kunst heeft direct te maken met haar studie. Zij studeerde van 1987 – 1993 kunstgeschiedenis aan de universiteit van Leiden en specialiseerde zich in kunstmanagement. Na haar opleiding runde Jacowies de galerie Cellini. “Het was fantastisch werk, ik ging vaak op atelier bezoek en leerde veel kunstenaars kennen. Ook in het bedenken en inrichten van tentoonstellingen kon ik veel van mezelf kwijt. Na 5 jaar stopte de galerie en ik ben me meer gaan toeleggen op kunstbemiddeling : bedrijven in contact brengen met het werk van kunstenaars. Een belangrijke opdrachtgever was het Kurhaus in Scheveningen. Samen met een collega verzorgden wij vier keer per jaar een thema tentoonstelling. Een aantal Leidse kunstenaars zoals Hans de Bruijn heeft met werk in het Kurhaus gehangen. Na de grote verbouwing in het Kurhaus veranderde de situatie. We konden daar niet meer terecht. Veel bedrijven gingen in die tijd bezuinigen en besteedden geen of minder geld aan kunst. Ook werd het een trend dat de kunstenaars zelf met werk naar bedrijven stapten of via eigen websites werk aan de man brachten. Wat mij wel echt heeft geërgerd: elke week werden er nieuwe bloemstukjes gebracht in het Kurhaus en voor het inrichten van het gebouw met bloemstukjes werd gewoon betaald. Voor het ophangen van kunstwerken : dat zou toch voor niets moeten kunnen, daar had het Kurhaus geen geld meer voor over. In de kunstbemiddeling is het in de loop der jaren moeilijker en moeilijker geworden. Het is ingewikkeld om opdrachten binnen te halen. Er zijn veel kunstenaars en de prijzen van het werk staan onder druk .Je ziet tegenwoordig veel “amateur kunstenaars” op de markt die olieverf doeken tentoonstellen en voor absurd lage prijzen aanbieden . Dat kan natuurlijk helemaal niet. Een beroeps kunstenaar moet geen concessies doen aan de prijs.

Jacowies vertelt enthousiast dat ze door haar ervaringen in kunstbemiddeling andere kwaliteiten heeft ontwikkeld: “ik heb de stap gemaakt van bemiddeling naar het zelf organiseren van projecten Daar komt veel bij kijken : de coördinatie van het gehele project waaronder het communiceren met de deelnemende kunstenaars, vormgever, webbouwers, budgetbewaking, het schrijven van persberichten en teksten voor flyers, catalogus, website en overige promotionele doeleinden, teksten schrijven , fondsen werven. Ik kan goed luisteren, goed praten en ik houd van tekstschrijven en van organiseren. Ik wil het “verhaal” van de kunstenaar overbrengen. De kunstenaar kan er baat bij hebben dat anderen dan de kunstenaar zelf het werk onder de aandacht brengt. Wanneer de kunstenaar zich niet bezig hoeft te houden met alle rompslomp zoals bijvoorbeeld ook de boekhouding kan alle energie vloeien naar het maken van kunst. Ik beperk me overigens niet tot beeldende kunstenaars als opdrachtgevers. Enige jaren geleden werd ik door de Gemeente gevraagd om het proces van de nieuwbouw ROC bij Leiden Lammenschans te begeleiden door contactavonden te beleggen in de Professoren buurt. In deze buurt was veel weerstand tegen de nieuwbouw. Het was een boeiende klus. Goed luisteren naar buurtbewoners en onder woorden brengen wat er leeft”.

Jacowies is een zeer actieve Leidenaar. Zij bekleedt vele functies in tal van besturen. Ze vertelt enthousiast over de Stichting Beelden in Leiden waar zij als bestuurslid de kunst en educatie in haar portefeuille heeft.” Ik vind het heerlijk om weer atelier bezoeken af te leggen en de jaarlijkse tentoonstelling op de Hooglandse Kerkgracht mede vorm te geven. Afgelopen zomer heb ik een Popup galerie ingericht met werken van drie beeldhouwers in de voormalige galerie Amber . Er zijn veel mensen over de vloer geweest. In 2016 vieren we ons eerste lustrum. Dat wordt een bijzondere manifestatie. Ik was de afgelopen jaren wat afgedwaald van de beeldende kunst door andere projecten zoals het hierboven genoemde ROC project, werkzaamheden rond het 200 jarig bestaan van Minerva en schrijfopdrachten van verschillende bedrijven”.

Ook komt ook de vraag aan de orde wat zij verstaat onder goede kunst. “Het antwoord is eigenlijk erg simpel: alle kunst die iets met je doet is goede kunst. Mijn collega’s van “digitale factuur” , het bedrijf waarmee ik samen op de Haagweg 4 een ruimte huur, hebben allemaal een mening over het werk van Izaak Zwartjes (Leiden, 1974). Ze vinden het gruwelijk of fantastisch maar niemand blijft onberoerd. Natuurlijk moet je de tijd nemen om goed te kijken voordat je een oordeel velt. Als het een emotie oproept is het waardevol”.

Over de toekomst van de ( beeldende ) kunst in Leiden is Jacowies optimistisch. “Ik vind het positief dat veel instellingen met elkaar samenwerken. Om een voorbeeld te noemen : de stichting Beelden in Leiden werkt nauw samen met de Hortus. De slogan “ Leiden stad van Kunst en Kennis” krijgt echt inhoud. De Universiteit van Leiden is niet meer afzijdig maar doet echt mee aan de cross-overs die tot stand worden gebracht. Beeldende kunst is echt belangrijk voor de stad. Ken je de Turbaine Hall van de Modern Tate Gallery in Londen? Een fantastische ruimte waar een keer per jaar een beroemd kunstenaar zijn werk mag tonen. We denken erover hoe we in Leiden een internationaal spraakmakend event kunnen organiseren. In de meelfabriek of voor het station? Het staat in de planning voor 2017. In Leiden zal de beeldende kunst zich moeten “verjongen”. Er is nog veel te doen op gebied van educatie en jonge kunstenaars binden aan de stad Leiden. Ook voor Ars is er op dat punt werk aan de winkel”.

Bij het afscheid toont Jacowies een zeer grote opvallende ring. Het is de Leidse ring gemaakt door Borg en Daphne. Op de site van Borgh en Daphne sieraden staat : Om te vieren dat we twintig jaar geleden ons sieradenatelier en –winkel vestigden in Leiden hebben we onszelf de opdracht gegeven om twintig unieke ringen te maken gebaseerd op het gevoel dat twintig interessante inwoners van Leiden hebben met hun stad.

Jacowies is zeker een interessante vrouw die in de toekomst nog veel kan betekenen voor de Leidse cultuursector.

Afscheid Joop Gans uit bestuur

JoopGans_DSC8797_599Afgelopen vrijdag werd tijdens de ALV van ARS het afscheid van Joop Gans uit het bestuur op festelijke wijze begaan. Voor zijn jarenlange inzet voor de vereniging werd hij benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Tevens werd hij benoemd tot erelid van ARS.

Verzamelingen van leden

verzamelingen2Kunstenaars verzamelen. Sommigen hebben een geweldig archief aan beelden dat ze gebruiken voor hun werk, anderen verzamelen schelpen, sinaasappelwikkels, kunst van collega’s, er zijn er die niets kunnen laten liggen en alles maar bewaren. Deze tentoonstelling laat de verzamelingen van enkele ARS-leden zien. Het toont vaak onvermoede kanten van de kunstenaars. En verrassende. De opening wordt verricht door Henk Porck, conservator Papierhistorische Collectie van de Koninklijke Bibliotheek, op zondag 6 december om 16.00 uur

5 t/m 20 december 2015

Geopend vrijdag, zaterdag en zondag 13-17 uur

De verzamelaars zijn:

Tineke Porck
Eliza Kopec
Joke Elzinga
Loukie Hoos
Hans Bos
Ankie de Reus
Bert van der Veer
Wim van der Veer
Marijk Gerritsma
Matilde Zijp
John Hakkaart
Douwe Kinkel
Marjan Waanders
Yvonne Burg
Christiaan van Tol

Bomen en Versteend Landschap

arensmeijer

Zaterdag 24 oktober t/m zondag 8 november 2015

Joke Meijer, schilderijen – Hetty Arens, keramiek

Organische vormen en ontmoetingen in lijnen, zo zou de inhoud van deze expositie omschreven kunnen worden. Een aantal bomenschilderijen van Joke Meijer (1946) zijn als inspiratiebron gebruikt door Hetty Arens (1953).

Het keramische werk van Hetty Arens is meestal organisch van vorm, met de hand opgebouwd. De thematiek komt voort uit het werken met textiel, zoals stiksels, gesponnen of geweven draden. Het lijnenspel dat wordt toegepast is rechtstreeks afgeleid van patroonontwerpen. Daarnaast combineert zij het keramiek met textiel. Zij gebruikt textiel zoals draadjes en stukjes stof, ook in in haar bronzen beelden (afdrukken in was) en in de werken in gemengde techniek in combinatie met verf- en druktechnieken.

Joke Meijer verwerkt haar indrukken in tekeningen en schilderijen. Door haar betrokkenheid bij de natuur is zij steeds meer verdieping gaan zoeken in dit onderwerp. Haar abstracte tot bijna concrete doeken ontstaan door haar fascinatie voor het licht. Dat bepaalt de sfeer, de jaargetijden en daarmee het kleurenschema. Het landschap vormt haar uitgangspunt. Het ingewikkelde lijnenspel, de perspectieven, het licht en de vormen. Zij werkt zowel in olieverf als in acryl. Bij beide materialen hanteert zij twee technieken (de glaceertechniek en alla prima). De uitdaging is het zoeken naar de grens tussen concreet en abstract. Bij tekeningen (oliepastel en potlood) is concrete waarneming de basis.

De opening is op zondag 25 oktober om 16.00 uur.
Hetty en Joke ontvangen u daar graag.

Geopend
vrijdag, zaterdag en zondag 13.00-17.00 uur